متفرقه

کرم مرطوب کننده

کرم های پوست

مرطوب کردن یکی از فعالیت های اصلی پوست است. این رطوبت در پوست، حفظ متابولیسم، فعالیت آنزیمی، ویژگی های مکانیکی، حفاظتی و ظاهری پوست را بر عهده دارد. عوامل بسیاری باعث خشکی پوست می شوند که از آنها می توان به سرما، شوینده ها، حلال ها و پرتوهای فرابنفش و غیره اشاره کرد. تمایل به استفاده از مواد روغنی روی پوست تقریباً غریزی است و ممکن است به اندازه خود بشر قدمت داشته باشد. مرطوب کننده ها[1] همچنین بیشترین فراورده های تجویز شده در زمینه های پوستی هستند. استفاده از مرطوب کننده ها با هدف حفظ تمامیت پوست و ایجاد حال خوب و ظاهری زیبا در فرد، می باشد.

شکل 1. کیفیت و عملکرد کرم های پوست بر کیفیت و عملکرد پوست و در نتیجه بر تندرستی و ایجاد حال خوب در فرد استفاده کننده تأثیر دارد.

مرطوب کننده ها در واقع فراورده های موضعی با فرمولاسیون های مختلف است که رطوبت رسانی به پوست را باعث می شوند و در واقع نقش اصلی آنها کاهش سرعت از دست رفت آب در پوست می باشد. در فرمولاسیون های کامل تر مرطوب کننده های پوستی، موادی مانند آنتی اکسیدان ها، مواد ضد میکروبی و محافظت کننده در برابر پرتو فرابنفش نیز اضافه می شوند. مرطوب کننده ها پایه بسیاری از محصولات ضد چروک، ضد پیری، لایه بردار و ضد آفتاب ها هستند. مصرف محصولات مراقبتی مرتبط با پوست در سال 2013 در آمریکا، رتبه پنجم را به خود اختصاص داد. مصرف ویتامین ها و مکمل های غذایی، صابون ها، قرص های سرماخوردگی و داروهای ضد درد به ترتیب رتبه های اول تا چهارم را داشتند.

بیرونی ترین لایه پوست از نظر بیوشیمیایی فعال است و به طور مکانیکی با محیط اطراف خود در تماس است و پوست را از عفونت، تبخیر آب سطحی و آسیب های مکانیکی و شیمیایی حفظ می کند. در این لایه پوست عوامل رطوبت دهنده طبیعی[2] (NMF) وجود دارند که بیشتر شامل آمینو اسیدهای آزاد و مشتقات آنها، لاکتات، اوره و پیرولیدون کربوکسیلیک اسید است که توسط فیلاگرین[3] (نوعی پروتئین موجود در پوست) تولید می شوند. ثابت شده است که در بیماری های پوستی مانند پسوریازیس، این عوامل رطوبت دهنده طبیعی وجود ندارد.

بیشتر مرطوب کننده های موجود، امولسیون هستند که در محصولات پوستی، امولسیون های روغن در آب (O/W) رایج تر است که به صورت قطرات ریز روغن پخش شده در آب هستند. اما امولسیون های آب در روغن (W/O) متشکل از ذرات آب پخش ده در روغن هستند و برای فرمولاسیون کرم های ضد آفتاب استفاده می شود. امولسیون های آب در سیلیکون نیز قطرات آب پخش شده در سیلیکون هستند که برای تولید لوازم آرایشی رنگی و کرم های ضد آفتاب استفاده می شود. کرم ها نسبت به لوسیون ها، ویسکوزیته و چگالی بیشتری داشته و پوشاننده تر هستند و لایه ضخیم تری را بر روی پوست ایجاد می کنند. کرم ها نسبت به لوسیون ها، آب کمتری داشته اما فاز روغنی سنگین تری دارند چرا که در آنها از موم و واکس ها استفاده می شود. در نتیجه از کرم ها بیشتر در مناطق دور چشم و گردن و درمان های شبانه و از لوسیون ها که به راحتی جذب پوست می شوند، بیشتر برای مناطق مودار استفاده می شود.

اصطلاح مرطوب کنندگی در کرم ها توسط بازاریابان توسعه یافت و عملکرد آن برای مرطوب کردن پوست می باشد. مرطوب کننده و نرم کننده[4] اغلب با هم اشتباه گرفته می شوند، حتی هنگامی که پوشاننده ها[5] و جاذب های رطوبت[6] نیز جزئی از آن باشند. نرم کننده ها بیشتر از لیپیدها و اجزای سازنده آنها تشکیل شده است که باعث تقویت و افزایش هیدراتاسیون پوست، صافی، نرمی، انعطاف پذیری پوست می شوند. پوشاننده ها نوع دیگری از مرطوب کننده ها هستند که بر پایه روغن تشکیل شده اند و با ایجاد یک سد هیدروفوبیک بر روی پوست و مهار کردن از بین رفت آب، عملکرد حفظ محتوی آب پوست را بر عهده دارد. آخرین نوع مرطوب کننده ها رطوبت ساز ها هستند که از مواد ریز سنجی (هیگروسکوپیک[7] یا جاذب رطوبت از هوا) تشکیل شده اند که به جذب آب توسط بیرونی ترین لایه پوست از طریق جذب آب از درم و محیط مرطوب به اپیدرم کمک می کند. اثر مرطوب کننده ها تا حد زیادی به انتخاب و رعایت مناسب از آن برای استفاده مداوم بستگی دارد.

شکل 2. به طور کلی، کرم های مخصوص پوست باید آن را از آفتاب و آلاینده های محیطی محافظت کنند، ضمن اینکه مشکلات خاصی را نیز برطرف می کند. به دنبال بهترین مواد اولیه برای اطمینان از توانایی یک کرم در مطابقت با ادعاهای آن باشید. گردش خون جریان خون را با ماساژ کرم به پوست خود چندین بار در روز تقویت کنید.

 

چرا نیاز به مرطوب کننده داریم؟

ظاهر سالم پوست ضروری است زیرا ظاهر ترک بر داشته پوست ممکن است منجر به کاهش عزت نفس شود. از مرطوب کننده ها معمولاً برای کاهش خطوط ریز پوست، نرم و صاف بودن پوست استفاده می شود که باعث بهبود زندگی اجتماعی، رضایت روانشناختی و کیفیت زندگی استفاده کننده می شود. علاوه بر این، پوست طبیعی یا پوستی که دارای علائم خشکی هستند، هر دو می توانند از فواید استفاده مناسب از مرطوب کننده‌ها بهره مند شوند. احساس خشکی پوست شامل تغییرات قابل مشاهده و لمس پوست و همچنین تغییر در اجزای حسی پوست است که علائم خشکی پوست را نشان می دهند. این علائم شامل احساس خشکی و ناراحتی، سفتی، درد، خارش، لک و سوزن شدن است. مرطوب کننده ها به طور موثری از طریق غلبه بر درماتوژنهای زیر پوستی پوست عمل می کنند و ضمن حفظ صاف و نرم بودن پوست، چرخه خشک پوست را قطع می کند. مرطوب کننده ها علاوه بر مرطوب کردن پوست، فواید زیادی نیز دارند.

برخی از عملکردهای مرطوب کننده ها به شرح زیر است:

 

  • ضد التهاب.

برخی از اجزای مرطوب کننده مانند گلیسیریتنیک اسید[8]، پالمیتول-اتانول آمین[9]، تلمستئین[10] و فرآورده های حاصل از تجزیه فلاگرین دارای خاصیت ضد التهابی قابل توجهی از طریق مکانیسم های مختلف از جمله مسدود کردن فعالیت سیکلوکسیژناز و تنظیم کاهشی سایتوکاین ها و همچنین تولید پروستانوئیدهای پیش التهابی، تأثیر تسکین دهنده ای بر روی پوست ملتهب مانند درماتیت دارند.

 

مرطوب کننده های بر پایه آب اثر خنک کننده ای را از تبخیر آب روی سطح پوست ایجاد می کنند و برخی از مرطوب کننده ها ممکن است حاوی منتول به عنوان ماده افزودنی باشد که باعث ایجاد احساس خنک کنندگی و در نتیجه کاهش علائم خارش شود.

  • ضد میتوزی[12]

روغنهای معدنی دارای خواص ضد میتوزی اپیدرمی با درجه پایین بوده و برای درماتوزیز (بیماری پوست) با افزایش فعالیت میتوزی اپیدرمی مانند پسوریازیس اثر درمانی دارد.

 

  • بهبود زخم

نشان داده شده است که اسید هیالورونیک باعث تسریع بهبود زخم می شود.

 

مرطوب کننده ها چگونه کار می کنند؟

پوست به عنوان یک مانع عمل می کند و از بافت های زیرین در مقابل از خشکی، عفونت، استرس مکانیکی و مواد شیمیایی و تحریک محافظت می کند. اختلال در عملکرد آن منجر به افزایش از بین رفت آب ترانس اپیدرمی همراه با انواع مختلف درماتیت می شود. آب حاصل از لایه های عمیق تر اپیدرمی به سمت بالا و سول های بیرونی ترین لایه هیدراته حرکت می کند و سپس از طریق تبخیر از بین می روند. محتوای آب اپیدرم برای جلوگیری از خشکی پوست و حفظ انعطاف پذیری ضروری است. 50 درصد از عوامل مرطوب کننده طبیعی، اسیدهای آمینه هستند که از پروتئین کراتینوسیت فیلاگرین[13] منشأ می شوند و مابقی نمک ها شامل لاکتات ها، اوره و الکترولیت ها هستند. تولید عامل مرطوب کننده طبیعی مستقیماً با رطوبت خارجی مرتبط است. مرطوب کننده ها ترمیم سد پوستی را بهبود می بخشند، یکپارچگی و ظاهر پوست را با عمل به عنوان جذب کننده رطوبت، نرم کننده[14] و پوشاننده ها بهبود می بخشند، هرکدام مکانیسم عمل خود را دارند. مرطوب کننده ها باعث بهبود هیدراتاسیون پوست و افزایش محتوی آب بیرونی لایه پوست از طریق فراهم کردن مستقیم آب به پوست از فاز آبی آنها و افزایش اکلوسیون جهت کاهش از بین رفت آب ترانس اپیدرمی می شود. همچنین شکاف های پوستی کوچک را پوشش داده و یک لایه محافظ آرامش بخش را فراهم و پوست را از اصطکاک محافظت می کند. علاوه بر این، مرطوب کننده تا حدودی سطح پوست را با پر کردن فواصل بین لایه های پوسته پوسته شده پوستی، نرم و صاف کرده و توانایی دو لایه چربی بین سلولی را در جذب، نگه داشت و توزیع مجدد آب بازیابی می کند. گفته می شود که که محصولات مراقبت از پوست نه تنها در سطح پوست غیرفعال باقی می مانند بلکه جهت اثر گذاری بر ساختار و عملکرد پوست نیز به آن نفوذ می کنند.

 

ترکیبات مرطوب کننده و انواع اصلی آن

مرطوب کننده ممکن است به عنوان محصولات آرایشی و همچنین محصولات درمانی در هنگام استفاده برای مقابله با بیماری های مرتبط با خشکی پوست در نظر گرفته شوند. مرطوب کننده ها شامل مواد فعال و غیر فعال[15] (امولسیون کننده ها[16]، آنتی اکسیدان ها، مواد نگهدارنده( هستند. شواهد اخیر نشان می دهد که مواد فعال و مواد غیر فعال اثرات برجسته پوستی را القا می کنند. برخی از ترکیبات، عملکرد سد محافظتی و اثر بخشی بالینی بر پوست را بهبود می بخشند، در حالی که برخی دیگر وضعیت پوست را بدتر می کنند. به عنوان مثال، امولسیون کننده ها ممکن است سد حفاظتی پوست را تضعیف کنند در حالی که وازلین[17] یک اثر ترمیمی سریع این سد حفاظتی را فراهم می آورد.

 

  • نرم کننده ها (Emollients)

اسیدهای چرب اشباع شده با زنجیره بلند (استئاریک، لینولئیک، لینولنیک، اولئیک، اسید لوریک) و الکلهای چرب مانند ستیل الکل و استئاریل الکل (برگرفته از روغن نارگیل) نمونه هایی از اسیدهای چرب ضروری نرم کننده ها هستند که به طور طبیعی در چربی پشم، روغن نخل و روغن نارگیل یافت می شوند که معمولاً در فرمولاسیون های آرایشی یا داروهای موضعی استفاده می شوند. البته توصیه می شود افرادی که به نارگیل حساسیت دارند، محدود از محصولات حاوی استئاریل الکل استفاده کنند. نرم کننده ها از طریق اعمال اثرات زیادی بر روی عملکرد محافظتی پوست، مانند تولید ایکوزانوئیدها، سیالیت بخشی به غشا، انتقال پیام، بهبود ترمیم پوست و نفوذ پذیری بر فیزیولوژی و پاتولوژی پوست اثر می گذارد و نقش مهمی را مزایای درمانی دارد. نرم کننده ها همچنین با پر کردن ترک های بین سلول های پوستی، باعث بهبود صافی پوست و در نتیجه زیبایی آن می شود. نرم کننده ها از این طریق ظاهر پوسته پوسته شده پوست را بر طرف می کنند.

 

  • جاذب های رطوبت (Humectants)

بسیاری از جاذب های رطوبت همچنین دارای خاصیت نرم کنندگی هستند. عوامل مرطوب كننده طبيعي، شامل مخلوطی از مواد هیگروسکوپیک محلول با وزن مولكولي كم، هستند و نقش اساسي در هيدراسيون بیرونی ترین لایه پوست دارند (به عنوان مثال: اسيد لاكتيك، پيروليدون كربوكسيليك اسيد و اسيدهای آمينه). این مواد می توانند از طریق افزایش جذب آب از درم به اپیدرم را در جایی که آب به راحتی تبخیر می شود. بنابریان، به منظور تقویت عملکرد حفاظتی سد اپیدرم و هیدراتاسیون، در اغلب مورد نیاز به ترکیب با پوشاننده ها است. عسل، سوربیتول، گلیسیرین، پانتنول، اوره، ژلاتین، اسید هیالورونیک، آلفا هیدروکسی اسیدها (اسید گلیکولیک، اسید لاکتیک، سدیم پیرولیدین، اسید کربوکسیلیک)، پروپیلن گلیکول و بوتیلن گلیکول نمونه هایی از جاذب های رطوبت هستند.

 

  • پوشاننده ها (Occlusives)

پوشاننده ها به طور کامل جذب پوست نمی شوند و هنگامی که برای مرطوب کردن پوست استفاده می شود (به خصوص در شب) از طریق ایجاد سد هیدروفوبیکی (آب گریز) بر روی پوست، اثر بسیار چشمگیری دارند و از دست آب جلوگیری می کنند و در نتیجه مانع از ایجاد ترک در پوست می شوند. پوشاننده ها به بخش های چربی بین سلولی انتشار یافته و به اثر بخشی آن کمک می کنند. مهمترین مواد آن پارافین مایع و وازلین است. وازلین موثرترین مرطوب کننده کلاسیک پوشاننده ها است و حداقل غلظت 5٪، می تواند از دست دادن آب ترانس اپیدرمی را تا بیش از 98٪ کاهش داده و دارای مقاومت 170 برابری نسبت به از دست رفت تبخیر آب در مقایسه با روغن زیتون است. لانولین[18]، روغن معدنی و سیلیکون ها مانند دایمتیکون[19] می توانند از دست رفت آب ترانس اپیدرمی را 20٪ تا 30٪ کاهش دهند. لانولین به علت بوی نامطبوع و قیمت بالا، استفاده محدودتری دارد.. این ماده توسط غددهای چربی گوسفند ترشح می شود و دارای ساختار پیچیده ای از استرها، دی استرها، هیدروکسی استرهای با وزن مولکولی بالا، الکلهای لانولین[20] و اسیدهای لانولین است. تأثیرات منفی پوشاننده ها، بوی نامطبوع، حس نامطلوب چربی پوست، حساسیت و آلرژی بودن بالقوه (احتمال ایجاد آکنه در پوست های حساس) و قوام گریس مانند آن است و باعث می شود تا از نظر آرایشی مقبولیت کمتری داشته باشد.

 

روش های استعمال مرطوب کننده ها

زمان و روش های مناسب استفاده از مرطوب کننده ها، نقش بسیار مهمی در اثر بخشی بهینه آنها دارد. توزیع مرطوب کننده به حامل آن بستگی دارد. پمادهای با گرانروی زیاد در مقایسه با فرمولاسیون های با ویسکوزیته کمتر و مواد فرارتر به طور مساوی توزیع می شوند. انتقال مواد فعال به سطوح اطراف برای کرم ها و پمادها از لوسیون و تنتور آسانتر است. پس از استفاده، مواد ممکن است بر روی سطح پوست باقی بمانند، به پوست جذب شده، متابولیزه یا از طریق تبخیر یا تماس با مواد دیگر از بین بروند. بعد از 8 ساعت، تنها 50 % مرطوب کننده بر روی سطح پوست باقی می ماند. بنابریان بسته به شدت خشکی پوست، دفعات استفاده توصیه شده برای آن، بین 1 تا 3 بار در روز متفاوت است.

[1] – moisturizer

[2] – Natural moisturizing factor

[3] – filaggrin

[4] – emollient

[5] – occlusives

[6] – humectants

[7] – hygroscopic

[8] – glycyrrhetinic acid

[9] – palmitoyl-ethanolamine

[10] – telmesteine

[11] – Antipruritic

[12] – Antimitotic

[13] – filaggrin

[14] – emollients

[15] – excipients

[16] – emulsifiers

[17] – petrolatum

[18] – Lanolin

[19] – dimethicone

[20] – lanolin

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

18 − پانزده =